خود و حقانيت دعوت ابراهيم شد و مستحق عذاب اخروى ابدى گشتند . وَنَجَّيْنَاهُ وَلُوطاً إِلَى الْأَرْضِ الَّتِى بَارَكْنَا فِيهَا لِلْعَالَمِينَ « 71 » وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ نَافِلَةً وَكُلّاً جَعَلْنَا صَالِحِينَ « 72 » وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا وَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرَاتِ وَإِقَامَ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءَ الزَّكَاةِ وَكَانُوا لَنَا عَابِدِينَ « 73 » لغت و اعراب : نجّينا به‌تضمين معناى اخراج ، به‌تقدير « نجّيناه مخرجاً » است . بارك اللَّه لك و فيك و عليك : خدا تو را پر خير و بركت قرار دهد . نافلة : عطيه ، فرزند فرزند ، انجام هر عملى بيش از واجبات . نافلةً حال است از هر دو اسم قبل يا از يعقوب . و كلّاً به‌تقدير « كلَّ واحد من الأربعة » است . إِقام اصلش اقوامةً بوده كه واو قلب به الف شده و يكى از اقام : اصلش اقوام بوده ، فتحهء واو را به فاءالفعل دادند و ميان واو و الف التقاء ساكنين شد واو حذف گرديد اقام شد و گاهى هم به عوض واو تاء مصدرى در آخر آن مىآورند ، مىشود : اقامة . تفسير : وَنَجَّيْنَاهُ وَ لُوطاً إِلَى الْأَرْضِ الَّتِى بَارَكْنَا فِيهَا لِلْعَالَمِينَ طبق گفتهء مفسران حادثهء افكندن ابراهيم در آتش در حدود بابل عراق و به دستور ديكتاتور حاكم وقت ، نمرود بوده و پس از نجات مأمور شد همراه لوط به سوى شامات و فلسطين بيرون رود . معناى آيه : و ما او را و لوط را از آتش طاغيهء زمان نجات داديم و به سوى سرزمينى كه